|
Strona 1 z 2  12. Czy na placu zabaw zaprojektowano właściwe nawierzchnie? Czy pod urządzeniami do zabaw przewidziano nawierzchnie amortyzujące upadki dzieci? Czy uwzględniono przy tym potencjalną wysokość swobodnego upadku dziecka, tak jak to określa norma PN-EN 1177:2000?
Przez wysokość swobodnego upadku należy rozumieć największą odległość pionową między wyraźnie określoną powierzchnią podparcia ciała a znajdującą się niżej powierzchnią, na którą ono spada Przy wyznaczaniu wysokości swobodnego upadku należy uwzględnić możliwe przemieszczenia urządzenia i użytkownika.
 Normy określają, że pod wszystkimi urządzeniami do zabaw muszą znajdować się nawierzchnie miękkie zabezpieczające dzieci przed groźnymi urazami w razie upadku. Materiały niemające odpowiednich własności amortyzujących powinny być używane tylko poza obszarem upadku. Do takich materiałów zalicza się cegły, kamienie, beton, materiały bitumiczne, nawierzchnie tłuczniowe i drewno. Układanie nawierzchni amortyzującej upadki powinno być wykonane zgodnie z tabelą 1. Tabela 1: Przykłady powszechnie używanych materiałów amortyzujących upadki i odpowiadające im krytyczne wysokości upadku (wg PN-EN 1176-1:2001)
 13. Czy producent lub dostawca dołączył do urządzenia do zabaw instrukcję montażową oraz instrukcję kontroli i konserwacji urządzenia?
Instrukcja montażowa powinna zawierać informacje o minimalnych wymaganiach co do przestrzeni i bezpiecznych luzów, kolejność wznoszenia, środki dopasowania, np. oznaczenia na częściach z dołączoną szczegółową instrukcją, szczegóły dotyczące wymaganego fundamentowania, tam gdzie konieczne, ukierunkowanie względem słońca i wiatru, szczególne zalecenia w razie konieczności specjalnego ukształtowania rzeźby terenu,  wysokość swobodnego upadku (dla potrzeb związanych z pokryciem nawierzchnią amortyzującą) oraz niezbędność szczegółów dotyczących malowania lub poddawania zabiegom konserwującym. Rysunki i schematy powinny wyraźnie określać główne wymiary urządzenia i niezbędnej przestrzeni, wysokości i powierzchni niezbędnych do montażu. Z kolei instrukcja konserwacji powinna wyszczególnić częstość kontroli lub konserwacji urządzenia lub jego części składowych. Szczegółowy program i sposób wykonywania tych kontroli podaje PN-EN-1176-7 ustanowiona w końcu 2000 roku.
Zaleca się, aby kontrolę wyposażenia wykonywały osoby kompetentne, ściśle według instrukcji wytwórcy. Wymagany poziom kompetencji zmienia się, zależnie od zadania.
Norma zaleca, aby w celu zapobiegania wypadkom właściciel lub zarządca placu zabaw zapewnił odpowiedni plan kontroli i jego przestrzeganie. W planie zaleca się uwzględniać warunki lokalne i instrukcje producenta, które mogą decydować o częstotliwości kontroli.
Zaleca się, aby plan zawierał spis części, do skontrolowania podczas inspekcji różnego  rodzaju oraz określał sposób wykonywania tych inspekcji. Jeśli kontrola ujawni poważne usterki powodujące zagrożenie bezpieczeństwa, zaleca się je bezzwłocznie usunąć. Gdyby nie było to możliwe, sprzęt zaleca się zabezpieczyć w sposób uniemożliwiający użytkowanie, np. unieruchamiając go lub usuwając.
Tam gdzie jakiś element wyposażenia jest czasowo usuwany z obiektu, np. w celu konserwacji, zaleca się usunąć lub zabezpieczyć jego fundamenty lub miejsce zakotwiczenia tak, aby obiekt nie stanowił żadnego zagrożenia.
|
Przestrzeń Miejska 
